رفتن به محتوای اصلی

گوشی شما، الگوی فرزندتان؛ عادت گوشی بچه‌ها از کجا شروع می‌شود؟

بچه‌ها عادت گوشی را بیشتر از رفتار ما یاد می‌گیرند تا از حرفمان. ببینید پژوهش‌ها درباره گوشی پدر و مادر چه می‌گویند و چالش ۷ روزه خانواده را امتحان کنید.

5 دقیقه مطالعه

اگر می‌خواهید بچه‌ها کمتر با گوشی باشند، اول باید به گوشی خودتان نگاه کنید: پژوهش‌ها نشان می‌دهند وقتی پدر و مادر جلوی بچه‌ها با گوشی می‌گذرانند، بچه‌ها هم وقت بیشتری پای صفحه‌نمایش هستند و استفاده‌شان بیشتر شکل وابستگی می‌گیرد. بچه‌ها از رفتار ما یاد می‌گیرند، نه از نصیحت‌هایمان. در این مقاله می‌بینیم پژوهش‌ها چه می‌گویند و با یک چالش ۷ روزه ساده چطور شروع کنیم.

بچه‌ها رفتار ما را تکرار می‌کنند، نه حرفمان را

صحنه آشنایی است: سر سفره به پسرمان می‌گوییم «گوشی را بگذار کنار» و همان لحظه گوشی خودمان می‌لرزد و جوابش را می‌دهیم. از نگاه بچه، قاعده واقعی خانه همان چیزی است که می‌بیند، نه آنچه می‌شنود.

پژوهشی که داده‌های بیش از ۱۰ هزار نوجوان ۱۲ و ۱۳ ساله و پدر و مادرشان را در آمریکا بررسی کرد، به نتیجه روشنی رسید: یکی از مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی وقت گوشی نوجوانان و استفاده وابسته‌شان، این بود که پدر و مادر چقدر جلوی آن‌ها از صفحه‌نمایش استفاده می‌کنند. سرپرست این پژوهش، دکتر جیسون ناگاتا، گفته است: «پدر و مادرها تأثیری بیشتر از آنچه فکر می‌کنند دارند.»

همین الگو در بچه‌های کوچک‌تر هم دیده شده است. پژوهشی در کانادا روی کودکان ۱۸ ماهه تا ۵ ساله نشان داد هرچه پدر و مادر وقت بیشتری جلوی بچه‌ها پای صفحه‌نمایش باشند، بچه‌ها هم وقت بیشتری پای آن می‌گذرانند.

«تکنوفرنس»: وقتی گوشی وسط حرف ما و بچه می‌پرد

پژوهشگران برای قطع شدن مدام وقت خانواده با گوشی اسمی گذاشته‌اند: تکنوفرنس (Technoference)، یعنی دخالت تکنولوژی. نمونه‌هایش را همه می‌شناسیم:

  • بچه دارد ماجرای مدرسه را تعریف می‌کند و ما همزمان پیام‌ها را می‌خوانیم.
  • وسط بازی با بچه، «فقط یک لحظه» ایمیل را چک می‌کنیم.
  • سر سفره، هر کس سرش در گوشی خودش است.

پژوهشی در آمریکا روی خانواده‌های دارای کودک حدوداً ۳ ساله نشان داد حتی مقدارهای کم و «عادی» این قطع شدن‌ها، با رفتارهایی مثل زودرنجی، بدخلقی، بی‌قراری و نق زدن بیشتر در بچه‌ها همراه است.

یک چرخه که باید شکست

ادامه همان پژوهش، که خانواده‌ها را ۶ ماه دنبال کرد، چرخه‌ای را نشان داد که خیلی از ما تجربه‌اش کرده‌ایم:

  1. بچه بدقلقی می‌کند و ما خسته و کلافه می‌شویم.
  2. برای فرار از فشار، سراغ گوشی می‌رویم.
  3. بچه که توجه ما را از دست داده، برای دیده شدن بیشتر بدقلقی می‌کند.
  4. ما کلافه‌تر می‌شویم و باز سراغ گوشی می‌رویم.

پژوهشگران تأکید می‌کنند این‌ها همراهی است و نه لزوماً علت مستقیم، اما پیام برای ما روشن است: گوشی برای پدر و مادر خسته پناهگاه راحتی است، و همین پناهگاه می‌تواند خستگی فردا را بیشتر کند.

قاعده‌ای که خودمان رعایت نکنیم، اثر ندارد

پژوهشی در کره جنوبی روی ۶۳۰ مادر و فرزند نشان داد اثر قاعده‌هایی که پدر و مادر برای وقت گوشی بچه می‌گذارند، به وقت گوشی خود پدر و مادر بستگی دارد. وقتی حرف و عمل ما یکی باشد، قاعده‌ها بیشتر اثر دارند.

همان پژوهش آمریکایی هم نشان داد شام و ساعت خواب بدون گوشی با وقت کمتر نوجوانان پای صفحه‌نمایش و استفاده سالم‌تر همراه است. یعنی دو قاعده ساده، به شرطی که برای همه اعضای خانه باشند.

۶ عادت کوچک برای پدر و مادرها

  1. پارکینگ گوشی: یک سبد کنار در یا روی کابینت بگذارید. سر سفره و ساعت آخر شب، گوشی همه آنجاست.
  2. اعلان‌ها را کم کنید: اعلان شبکه‌های اجتماعی و گروه‌های شلوغ را خاموش کنید. هر لرزش گوشی یک دعوت به قطع کردن وقت خانواده است.
  3. بلند بگویید چه می‌کنید: «دارم به مادربزرگ پیام می‌دهم که فردا می‌رویم خانه‌اش.» بچه می‌فهمد گوشی وسیله کار است، نه سرگرمی بی‌پایان.
  4. وقتی بچه حرف می‌زند، گوشی را برگردانید: صفحه گوشی را رو به پایین بگذارید و به چشم‌هایش نگاه کنید. همین کار کوچک یعنی «تو برایم مهم‌تری».
  5. کارهای خسته‌کننده گوشی را دسته‌ای انجام دهید: پیام‌ها و پرداخت‌ها را در یک وقت مشخص، مثلاً بعد از خواب بچه‌ها، جواب دهید.
  6. وقت آرام کردن خودتان را جدا کنید: وقتی کلافه‌اید، به جای گوشی چند نفس عمیق، یک لیوان آب یا چند دقیقه رفتن به بالکن را امتحان کنید.

چالش ۷ روزه خانواده

این چالش را با بچه‌ها با هم انجام دهید و هر شب یک تیک بزنید. بچه‌ها دیدن تلاش شما را دوست دارند. می‌توانید تصویر زیر را چاپ کنید و روی یخچال بچسبانید.

جدول چالش ۷ روزه خانواده برای کم کردن گوشی
روزچالش
شنبهشام بدون گوشی برای همه
یکشنبهگوشی‌ها ساعت ۹ شب در پارکینگ گوشی
دوشنبهاعلان‌های غیرضروری خاموش
سه‌شنبهنیم ساعت بازی یا گفت‌وگو بدون هیچ صفحه‌نمایشی
چهارشنبهصبح تا رسیدن به مدرسه یا کار، گوشی فقط برای تماس
پنجشنبهیک کار مشترک بیرون از خانه، گوشی در جیب
جمعهمرور هفته: کدام چالش را نگه داریم؟
بچه‌ها کامل بودن ما را نمی‌خواهند؛ می‌خواهند ببینند ما هم تلاش می‌کنیم.

کیدزیار چطور کمک می‌کند؟

خیلی از وقت‌هایی که پدر و مادرها گوشی دستشان است، وقت برنامه‌ریزی و یادآوری است: «فردا امتحان دارد؟»، «کلاس زبان ساعت چند است؟». کیدزیار این کار را از ذهن و گوشی شما به یک تقویم مشترک خانواده می‌برد: برنامه هر روز بچه‌ها، تکلیف‌ها، کلاس‌ها و کارهای خانه یک‌جاست، خلاصه صبحگاهی برایتان می‌آید و بچه‌ها خودشان کارهایشان را تیک می‌زنند. یعنی شما کمتر سراغ گوشی می‌روید و بیشتر به بچه‌ها نگاه می‌کنید.

چالش ۷ روزه را هم می‌توانید به‌عنوان برنامه خانواده در تقویم کیدزیار بگذارید تا همه هر روز یادشان بماند. کیدزیار را نصب کنید. برای اینکه قاعده‌های گوشی را با بچه‌ها بنویسید، قانون گوشی در خانه را ببینید و اگر هنوز با تنبیه و جایزه گوشی را مدیریت می‌کنید، چرا گرفتن گوشی از بچه‌ها جواب نمی‌دهد؟ را بخوانید.

منابع

فرستادن برای دیگران:

برنامه خانواده‌تان را در کیدزیار بچینید

7 روز اول همه امکانات رایگان است.

ساخت حساب رایگان
گوشی شما، الگوی فرزندتان؛ عادت گوشی بچه‌ها از کجا شروع می‌شود؟ | کیدزیار